مسلمانان ، مبدأ تاريخى است كه پيروان هر يك از آيين‌ها ، حوادث زندگى خود را با آن مىسنجند . گاهى برخى از ملّت‌ها با داشتن يك تاريخ اساسى ، برخى از حوادث را نيز مبدأ تاريخ قرار مىدهند . چنان كه مىبينيم در كشورهاى مغرب زمين ، انقلاب كبير فرانسه و جنبش كمونيستى اكتبر 1917 در شوروى ، مبدأ تاريخ بسيارى از جريان‌هايى است كه در آن سرزمين رخ مىدهد . ملل غير متمدن كه از اين گونه نهضت‌هاى سياسى و دينى محرومند ؛ بالطبع اتفاق‌هاى فوق العاده را براى خود مبدأ تاريخ اتخاذ مىكنند . از اين جهت اعراب جاهلى بر اثر نداشتن تمدن صحيح ، پيشامدهاى ناگوارى را مانند جنگ ، زلزله ، قحطى و يا پديده‌هايى كه جنبهء فوق العادگى داشت ، براى خود مبدأ تاريخ قرار داده بودند . از اين لحاظ در صفحه‌هاى تاريخ ، براى اعراب مبدأ تاريخ‌هاى متعددى را مىبينيم كه آخرين آن‌ها ، غوغاى عام الفيل و حملهء « ابرهه » به منظور ويران ساختن كعبه است كه بعدها به صورت مبدأ تاريخ براى حوادث ديگر درآمد . اينك به تشريح و تحليل اين حادثهء بزرگ مىپردازيم كه در سال 570 ميلادى رخ داده و ولادت پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم نيز در همين سال اتفاق افتاده است . اين حادثه از كجا سرچشمه گرفت رويداد « اصحاب فيل » در قرآن به طور اختصار بيان شده است و ما پس از نقل حادثه ، آياتى را كه در اين باره نازل گرديده خواهيم آورد . تاريخ‌نويسان ، ريشهء حادثه را چنين مىنويسند : شهريار يمن « ذو نواس » پس از تحكيم پايه‌هاى حكومت خود ، در يكى از سفرهاى خود از شهر يثرب ( مدينه ) عبور كرد . يثرب ، در آن وقت موقعيّت دينى خوبى داشت ، گروهى از يهودان در آن نقطه تمركز يافته و معبدهاى زيادى را در سراسر شهر ساخته بودند . يهود موقعيّت‌شناس ، مقدم شاه را گرامى شمرده و او را به آيين خود دعوت كردند تا در سايهء حكومت وى ، از حملات مسيحيان روم و اعراب بت‌پرست در امان باشند . تبليغات آنان در اين باره مؤثر افتاد و ذو نواس كيش يهود را